Biografie

Mijn naam is Wim van der Zanden (23-09-1953). Sinds december 1977 ben ik getrouwd met Ineke.
Na een dienstverband van 40 jaar bij de post ben ik in februari 2017 gestopt bij PostNL om mij fulltime  bezig te houden met Hondenopvang Pico Bello.

 

Liefde voor dieren
Hoe heeft het zover kunnen komen? De liefde voor de dieren  is mij met de paplepel ingegoten. Reeds op 10 jarige leeftijd runde ik een kinderboerderij met eenden, kippen, duiven, fazanten en konijnen. De omgang met honden werd echter al gauw mijn passie. Ik kwam op jonge leeftijd met honden in aanraking. Ik klopte geregeld bij onze buren aan met het verzoek of ik wel even met ‘’Fanny’’ mocht wandelen. Geweldig vond ik de wandelingen met Fanny en ik besloot toen al, wanneer ik ‘’groot’’ was, dat ik ook een hond zou kopen.

Benno
Naast Fanny mocht ik vaak op Benno passen als de eigenaar een weekend weg was. Benno bleek een Heidewachtel te zijn, wat ik toen nog niet wist natuurlijk, een jachthond met een geweldig lief karakter. Ik besloot later zo’n hond te kopen als Benno. Nadat ik eenmaal getrouwd was en wij op onszelf woonden, besloten Ineke en ik over te gaan tot het aanschaffen van een hond.

Jachthondencursus
Ik liep tentoonstellingen af om te kijken of er misschien jonge Benno’s waren. Ik kwam uiteindelijk bij de Duitse staande Langhaar terecht en van dit ras heb ik mijn eerste hond gekocht. Deze kwam van de bloedlijn van de Mahejohoeve. Deze hond heb ik ook Benno genoemd. Ik besloot mij op te geven voor de jachthondencursus onder auspiciën van de KNJV. Via vele C en B diploma’s heb ik uiteindelijk 3 A diploma’s behaald met Benno. De hoogste onderscheidingen. Een geweldig mooie en leerzame periode. Na dit resultaat kreeg ik een uitnodiging om mee te doen aan de landelijke Nimrod proeven. Jammer genoeg kon ik hier geen gehoor aan geven omdat de gezondheid van Benno te wensen overliet.

Barry
Na Benno besloten we dat er een tweede Langhaar moest komen; dit werd Barry. Hetzelfde bloed, nl ook van de Mahejohoeve. Barry was echter niet geschikt voor het A-diploma. Hij was veel zachtaardiger van karakter dan Benno. Maar ik was stapelgek met hem. Zonder Benno tekort te doen mis ik Barry nog steeds. Beide honden bleken niet zo gezond en op latere leeftijd kwamen de gebreken. Benno en Barry hadden in meer of mindere mate heupdysplasie.

 

Tijdens mijn wandelingen kwam ik regelmatig met andere mensen in gesprek en al gauw kreeg ik het verzoek of ik niet op de hond wilde passen als de eigenaar weg was. Van het één kwam het ander en via mond - tot - mond reclame deden hondenmensen steeds vaker een beroep op ondergetekende. Ik hoop zolang mijn gezondheid het toe laat nog een poosje vol te houden.

Naast de honden beleef ik er ook nog veel te veel plezier aan. Altijd in de natuur, het is heerlijk met de honden!! Dank jullie wel lieve honden het is altijd tof met jullie. Dank jullie wel voor jullie nooit aflatende liefde. Die is onvoorwaardelijk.